Grubasy w teatrze

//Grubasy w teatrze

Świnia, hipopotam, wszystopożeracz, locha, tłuścioch, słonina, takimi słowami zaczyna się spektakl „Grubasy”. Inicjatywa polskiej reżyserki Agnieszki Błońskiej, która czuła potrzebę zwrócenia polskiemu społeczeństwu uwagi na problem otyłości w naszym kraju. Nie, nie jest to sztuka promująca zdrowy styl życia, nie jest to historia o tym jak żyć by być pięknym i zdrowym. To raczej manifest, głośny krzyk grubasów, którzy również czują, żyją, pragną akceptacji.

Świnia to świnia

Ale jak tolerować kogoś kto śmierdzi, jest tłusty i zajmuje dwa, albo trzy siedzenia w autobusie? Tłuste osoby są tłuste na własne życzenia. Każdy grubas szuka tylko wymówki by się nażreć, zapchać, zajeść smutki. Gdyby „tłuste świnie” w końcu wzięły się w garść i zmobilizowały, gdyby nie oszukiwały z dietą i ćwiczeniami naprawdę by schudły. Nie rozumiem, dlaczego mamy tolerować otyłość, po co im współczuć?! Takie opinie i inne stereotypy o ludziach z nadwagą to chleb powszedni. Szkoła, praca, miejsca publiczne, w końcu Internet to miejsca, gdzie coraz częściej obrywa się nie tylko osobom otyłym, ale również tym z nadwagą, normalnym BMI, niepełnosprawnym lub jakimkolwiek innym defektem.

Sztuka miała być chyba na poważnie, ale w kilku momentach trochę nie wyszła. Pomimo empatii i zrozumienia, (pomimo własnej nadwagi) wszelkie przywoływane sytuacje z życia grubasów częściej wywoływały na mojej twarzy uśmiech niż grymas. Bo w sumie osoby grube potrafią być zabawne. Niepłynność ruchów, uwiezienie w wielkim cielsku, oraz komiczność dysproporcjonalnej  sylwetki we mnie osobiście powoduje śmiech niż miała by wzbudzić nienawiść. Niestety, ale za gruba kobieta zaczyna przypominać ponton, a zbyt gruby facet zaczyna przypominać kobietę. We wszystkim trzeba znaleźć umiar. W jedzeniu również, choć to strasznie trudne, szczególnie gdy kocha się jeść.

Mocne strony

Plusy spektaklu to piękne zdjęcia, które zafundowano aktorom amatorom w czasie realizacji tego projektu. Drugi pozytywny aspekt to przełamanie tabu, jakim jest nadwaga. Ukazanie, że grubi też czują, że potrafią tańczyć, być sexy i w gruncie rzeczy mają normalne potrzeby i marzenia takie jak każdy z nas. Również możliwość zderzenia się z grubym, niedoskonałym ciałem „na żywo”, z jego wszelkimi niedoskonałościami może stanowić dosyć mocne przeżycie zarówno pod względem estetycznym jak i edukacyjnym. Oglądając roznegliżowane grubasy, widz ma możliwość przekonania, że te ciała nie są takie paskudne, wstrętne i że przy bliższym obcowaniu można to akceptować i nie zwracać przesadnej uwagi na kogoś gabaryty.

grubas w folii.png

Gruba przesada

Minusy spektaklu, moim zdaniem to przerost formy nad treścią, a nawet niedosyt treści i formy. Co mam tu na myśli? Otóż, zaangażowanie aktorów amatorów, naturalnie grubych ludzi zmagających się z nadwagą było fajnym pomysłem. Jednak braki w warsztacie aktorskim psują efekt całej sztuki. Do tego idąc na tak „rozdmuchany” medialnie spektakl, który zebrał wiele pozytywnych opinii nawet wśród krytyków spodziewałam się większych emocji. W moim odczuciu w spektaklu zabrakło kontrowersji i zgłębienia problemu otyłych wśród społeczeństwa. Bo w końcu sama nie wiem czy to miała być laurka grubych dla grubych, manifest „ciężkich” przeciwko „szczupłej” modzie, czy może była to fanaberia natchnionej reżyserki? Nie wiem i pewnie nigdy się nie dowiem.

 

Grubasy trwają godzinę i jest to spektakl do obejrzenia na raz. Do obgadania w kwadrans przy jeden małej kawie. Nie żałuję, że obejrzałam, ale czuję niedosyt. Czy zachęcam? I tak i nie. Jeśli ktoś, chce zobaczyć amatorów z nadwagą w kilku fajnych scenach i ma ochotę na niedokończoną historię to zapraszam. Jeżeli ktoś z góry uprzedzony jest do ludzi z nadwagą, niech lepiej zostanie w domu lub pójdzie na siłownie, bo poziom zirytowania może w nim tylko  wzrosnąć wprost proporcjonalnie do wagi występujących uczestników spektaklu.

 

Gruby, chudy, brzydki, ładny, łysy, owłosiony, niepełnosprawny, głupi, mądry, kulturalny, chamski, skrytym, napastliwy. A może po prostu inny? Nie ma sensu targować się o swoje upodobania. Jedyne co jest słuszne to otwartość na odmienność do tego stopnia, w którym nie narusza naszej autonomii. Nie starajmy się być tolerancyjni na siłę, to i tak nie wyjdzie. Nie bądźmy też wspaniałomyślni dla wszystkich i dla każdego. Jedyne co możemy zrobić dla siebie i innych, to zachować powściągliwość, w sytuacjach, w których nasza opinia może kogoś skrzywdzić. Karma wraca i negatywne emocje, zapewne wrócą do nas kiedyś, niestety ze zdwojoną siłą…

*****************

„Często widziałem wielu moich konkurentów z papierosem w ustach.

Palenie pomaga w stresie oraz w odchudzaniu, gdyż zabija głód.

Jeszcze kilka lat temu, przed zmianą przepisów,

kiedy waga była niesłychanie ważna,

 często paliliśmy i chodziliśmy bez przerwy głodni,

ponieważ panowała histeria odchudzania.

Dzisiaj przyzwyczajenie czy nałóg u wielu zostało”

– Janne Ahonen

 

 

About the Author:

Pisanie dla mniej jest czymś tak naturalnym jak oddychanie. Nie boję się rozmawiać o trudnych tematach, dlatego często z premedytacją wkładam przysłowiowy kij w mrowisko. Na co dzień jestem niepoprawną romantyczką szukającą inspiracji we wszystkim, co mnie otacza. Oznacza to, że idąc ze mną na spacer będziesz zmuszony kilkakrotnie się zatrzymywać, gdyż zwrócę uwagę na najmniejszy detal, drobiazg, rzecz którą ty każdego dnia mijasz obojętnie. Prywatnie jestem spełnioną żoną, nieco zwariowana mamą i miłośniczka kotów (szczęśliwa posiadaczką pary Hektora i Hery imiona zostały nadane z miłości do antyku). Gości przyjmuję z otwartymi ramionami i pełną lodówką. Musisz wiedzieć, że moja sportowa przeszłość (13 lat uprawiania judo) ukształtowało mój charakter dzięki czemu mimo rozbrykanej duszy twardo stąpam po ziemi.  

25 komentarzy

  1. Magiczny Kącik Grudzień 18, 2015 at 7:58 pm - Reply

    Dosyć kontrowersyjna sztuka jak widzę. Ja bym się nie wybrała.

    Pozdrawiam,
    http://tylkomagiaslowa.blogspot.com/

    • Nieidealna Anna Grudzień 22, 2015 at 9:20 pm - Reply

      Magiczny Kąciku proszę z edytuj swoje konto, by odnośnik do bloga pojawiał się w profilu 🙂 Minuta roboty, a efekt zdumiewający 🙂

      • Magiczny Kącik Grudzień 23, 2015 at 1:13 pm - Reply

        Nie wiem, czy o to chodziło, czy nie 😉 Jeśli nie to znaczy, że google + muszę włączyć. A poza tym, to nawet nie wiedziałam, że coś takiego istnieje – nie mam na tyle czasu by ogarniać wszystko. Ale dzięki wielkie 😉

  2. Blogierka Grudzień 20, 2015 at 2:34 am - Reply

    Ania- ja bym mogła czytać Twoje recki na łamach jakiejś gazety albo portalu regularnie! Serio, umiesz to robić w bardzo ciekawy , przystępny i obiektywny sposób. Na spektakl raczej się nie wybiorę ale czekam teraz na relacje z BlogoWigilii 🙂

    „Karma wraca i negatywne emocje, zapewne wrócą do nas kiedyś, niestety ze zdwojoną siłą…” 10/10

    • Nieidealna Anna Grudzień 20, 2015 at 9:52 am - Reply

      Aguś dziękuję … jakiś czas temu na premierze kinowej siedziałam obok Raczka, może to znak? 😛 Dziś muszę popracować nad felietonem blogera do Magnifiera właśnie, a potem może i machnę relację – jak będę na siłach – a teraz idę korzystać ze słońca <3

      • BasiaK Grudzień 20, 2015 at 8:14 pm - Reply

        Pewnie, że to znak. 😉 Też czekam na Twoją relację z blogowigilii. 🙂

        • Bookworm Grudzień 22, 2015 at 11:21 am - Reply

          Zrobimy grupę nacisku na stworzenie relacji z blogowigilii 😀

          • Nieidealna Anna Grudzień 22, 2015 at 9:19 pm

            Hahahaha kochani jesteście 🙂 jutro zrobię jak Pan Bóg i Zuza da czas 😛

        • Nieidealna Anna Grudzień 22, 2015 at 9:22 pm - Reply

          Jutro :*

      • Blogierka Grudzień 21, 2015 at 12:40 am - Reply

        OO- ale że piszesz do Magnifiera? 🙂
        A na reckę czekam z niecierpliwością bo mega żałuję ze mnie tam nie było!

        • Nieidealna Anna Grudzień 22, 2015 at 9:21 pm - Reply

          No ja się napaliłam, ze Ty i @zaniczka:disqus Zaniczka będziecie ze mną grać Świętą trójcę,a tu co ?!

          • Blogierka Grudzień 23, 2015 at 1:31 am

            No trzeba odbić sobie przy następnej okazji! 😉

  3. BasiaK Grudzień 20, 2015 at 8:17 pm - Reply

    Na tę sztukę raczej bym nie poszła, ale grubych ludzi nie oceniam. Nie każdy gruby jest gruby, bo dużo je. Różnie to bywa. Poza tym grubi ludzie zazwyczaj są sympatyczni (przynajmniej ci których znam). 🙂

    • Nieidealna Anna Grudzień 22, 2015 at 9:23 pm - Reply

      Spoko grubi są zabawni bo są grubi 🙂 Milion razy w życiu się przekonałam, że nie ma co oceniać po wyglądzie…

  4. Nevena Grudzień 21, 2015 at 10:25 am - Reply

    Ktoś mi wspominał o tej sztuce. Nie wiem, czy bym poszła, ale dzięki za recenzję.

  5. Socjopatka Grudzień 21, 2015 at 11:13 am - Reply

    „Jeśli ktoś chce zobaczyć amatorów z nadwagą(…) to zapraszam” – nie przekonało mnie to ;D w ogóle chyba nie czuje sie zainspirowana. Mimo że nic nie mam do ludzi otyłych i doceniam pomysł na poruszenie ważnej kwesti. 🙂

    • Nieidealna Anna Grudzień 22, 2015 at 9:24 pm - Reply

      Rozumiem,dla mnie też tyłka nie urwało, ale chciałam się podzielić wrażeniami 🙂

  6. MyCarlow Blog o County Carlow Grudzień 21, 2015 at 3:05 pm - Reply

    Twoja recenzja wydaje się być lepsza od tej sztuki. Nie jestem uprzedzona do ludzi otyłych, chociaż w niektórych sytuacjach znalezienie się w pobliżu takich osób nie jest miłe (metro, autobus, kolejka itp). Na sztukę raczej bym nie poszła. Pozdrawiam świątecznie 🙂

  7. Zaniczka Grudzień 22, 2015 at 11:39 am - Reply

    Nie widziałam i raczej się nie wybiorę. Nie żebym miała cos do osób z nadwagą (sama ją mam) ale takim spektaklem tego sie nie naprawi.

Leave A Comment