Zmruż oczy – seksualność niepełnosprawnych

//Zmruż oczy – seksualność niepełnosprawnych

Kiedy Ania poprosiła mnie o wpis gościnny na ten temat z początku zgodziłam się bez wahania, a później przyszło zastanowienie. Są takie sprawy, o których wolimy nie wiedzieć, udajemy że nie istnieją. Spuszczamy na to zasłonę milczenia lub uśmiech zażenowania.

Jedną z tych spraw jest seksualność osób niepełnosprawnych.

O seksie mówi się źle. Mówi się coraz więcej, ale ciągle mówi się nieprawidłowo. Seks jest obecny wszędzie, reklamy, bilbordy, radio, gazety ociekają seksem. W Internecie wiadomym jest, że cycki klikają się najlepiej i wszystko epatuje wyidealizowaną photoshopową wygoloną seksualnością.

Właśnie wyidealizowaną seksualnością i jak ja mam w tym kontekście napisać Ci o seksualności osób niepełnosprawnych. Jak ja mam to napisać żeby zostać zrozumianą?

Zacznę od początku, czyli od momentu kiedy pojawia się w domu dziecko niepełnosprawne. Opieka, pielęgnacja i troska tak bardzo są powiązane z etapem dzieciństwa, że rodzicie często niechcący przegapiają moment kiedy z chłopca robi się mężczyzna, a z dziewczynki kobieta. Wiele z moich koleżanek skarży się na to, że przez długi czas są traktowane jak dziecko i to jako dziecko trzeciej płci. Ubierane w dresy, często z włosami obciętymi na krótko, pozbawione wszelkich atrybutów kobiecości.

Dlaczego? Bo tak wygodniej. Z rehabilitacji na rehabilitację, wygodniej w dresach niż w tiulach. Rodzice w ferworze walki o lepsze jutro dla swojego dziecka zapominają o tym, że dziecko ma płeć. W naszym kraju nadal nie posiadamy instytucji zwanej za granicami kraju jako „asystent osobisty” bądź „opiekun” skutkiem czego sytuacje w których osoba niepełnosprawna jest sama bez opieki i nadzoru rodziny są sporadyczne i szanse na poznanie partnera w swoim środowisku mizerne.  Na szczęście takie podejście spotykane jest coraz rzadziej, ale „trzecia płeć” obowiązuje nadal.

Spójrzcie na publiczne toalety. Jest męska, damska i ta dla niepełnosprawnych.

Faza seksualności zazwyczaj rozbudza się w czasie dojrzewania. Pojawia się fascynacja płcią przeciwną, bądź swoją własną, pojawia się pierwszy dotyk, który już nie jest zwykłym uściśnięciem ręki, pocałunek, przyśpieszone bicie serca. Wszystko to wydarza się zazwyczaj kiedy zostajemy sam na sam z drugą osobą. A co w przypadku kiedy młodzież jest niepełnosprawna? Niestety w Polsce nie ma zwykłych asystentów osobistych, a co dopiero asystentów seksualnych, którzy UCZĄ niepełnosprawnych seksualności.  Kiedy rodzic musi pomagać w wielu czynnościach życia codziennego, kiedy rodzic udaje, że nie widzi, iż córka z dziewczynki przekształciła się w kobietę?

Wygląd ciała jest coraz częściej kryterium oceny jednostki oraz kluczowym elementem kształtującym tożsamość. Obowiązujący ideał piękna nie ma jednak uzasadnienia biologicznego, ale jest społecznie zdefiniowaną formą władzy. Posiadanie ciała zgodnego z obowiązującym ideałem piękna jest podstawą akceptacji społecznej, a wszystkie wizerunki nie spełniające kryteriów są odrzucane.

Melosik, Tożsamość, ciało i władza w kulturze instant, Kraków 2010.

Zmruż oczy – seksualność niepełnosprawnych

Zdjęcie: Kola Buchczyk dla projektu „Te sprawy”

Większość z rodziców nie umie rozmawiać o seksualności ze zdrowymi nastolatkami, a co dopiero z niepełnosprawnymi. Zakładają z góry, że jeśli nie będą o tym rozmawiać to dziecko nie domyśli się, że istnieje seks. Rodzice często nie wierzą, że ich potrzebująca 24 godziny na dobę pociecha znajdzie sobie partnera. A skoro nie ma partnera, to nie ma seksualności – nic bardziej mylnego.

Wypieranie seksualności udawanie, że nie istnieje nie prowadzi do niczego dobrego,  gdyż niepełnosprawność nie znaczy aseksualność. Niepełnosprawność nie pozbawia zdolności odczuwania i nie zabiera potrzeb seksualnych. Nadal potrzebujemy bliskości i ciepła drugiej osoby, nadal nasze ciało reaguje na bodźce i potrzebuje zaspokojenia tych potrzeb. Jedno jest pewne, rozmowy o seksualności powinny być przeprowadzane i nieważne, czy Twoje dziecko jest pełno, czy niepełnosprawne. Zamiatanie tej tematyki pod dywan może mieć katastrofalne skutki. Na przykład nieumiejętność wyznaczania granic przez młodego niepełnosprawnego może doprowadzić do wykorzystania seksualnego, do przemocy seksualnej.

W przypadku osób pełnosprawnych intelektualnie, a mających problemy natury fizycznej sprawa wykorzystywania seksualnego dość szybko może ujrzeć światło dzienne i winni zostaną ukarani, to w przypadku osób niepełnosprawnych intelektualnie wykrycie takiego nadużycie tudzież przestępstwa jest bardzo trudne.

Zmruż oczy – seksualność niepełnosprawnych

Zdjęcie: Kola Buchczyk dla projektu „Te sprawy”

Ludzkie ciało jest piękne nawet, jeśli ma jakieś skazy lub nie ma np. kończyn. Wenus z Milo mimo braku kończyn jest uważana za symbol kobiecego piękna.

Obejrzyjcie sobie fotografie Michaela Stokes`a i tych zabójczo przystojnych niepełnosprawnych mężczyzn. Poczucie bycia osobą atrakcyjną seksualnie w dużej mierze zależy od samej osoby niepełnosprawnej, czy jest zdolna wyzwolić się spod jarzma trzeciej płci, czy potulnie zgadza się na funkcjonowanie w tej podgrupie. Z mojego życiowego doświadczenia wiem, że facetom jest łatwiej znaleźć kobietę do związku, niż kobiecie mężczyznę. Nie wiem, jakie jest tego podłoże, nie doszukałam się badań na ten temat. Faktem jest, że dla wielu mężczyzn kobieta musi być atrakcyjna fizycznie, dopiero potem zwracają uwagę na charakter, osobowość i takie tam.  Funkcjonują w tak zwanym trójkącie myślowym fura skóra i dupa – najlepiej taka żeby każdy kto spojrzy zazdrościł bez względu na płeć.

Sex niepełnosprawnych zbytnio nie różni się od seksu pełnosprawnych.

Niektóre pozycje trzeba modyfikować, ale nie oszukujmy się, jak wielu pełnosprawnych kocha się np. na stojąco?

Zobaczcie moją ulubiona reklamę społeczną Integracji „Czy naprawdę jesteśmy inni?” notabene nigdy nie wyemitowanej w Telewizji Polskiej:

Seksualność to nie tylko wypięty tyłek (uzyskanie takiego efektu siedząc na wózku może być trudne), ale też spojrzenie, głos i często to co niepokazane. Kiedy nie czujesz się ładna, kobieca, pociągająca trudno wywołać w sobie seks bombę, ale to samo dotyczy Ciebie zdrowy pełnosprawny czytelniku. Kiedy masz gorszy dzień, nieprzespana noc za sobą marzysz tylko o tym żeby odpocząć, a nie być gejzerem seksualności.

Czasami warto zmrużyć oczy, żeby zobaczyć więcej, a Ty jakie masz zdanie na ten temat?

About the Author:

  • Bo to wszystko w głowie się zaczyna i ponoć to inteligencja właśnie jest najseksowniejsza.
    Reklama miażdży. Tak, faktycznie w naszej TV to nawet by po godzinie 29. nie poleciała 🙂

    • Zgadzam się, w ogóle spójrz na estetykę zdjęć, które wybrała Rene. Są piękne, prawda ?:)

  • Wspaniały, konkretny i szczery tekst. Uwielbiam czytam artykuły Renaty, które zawsze zmuszają mnie do refleksji, ale nie ma w nich zbędnego pierdzielenia… są takie prawdziwe…

    Świetny! Przeczytałam z przyjemnością i z zainteresowaniem 🙂

    • Miło mi to słyszeć bo ja też uwielbiam tą refleksyjną stronę Reńki 🙂

    • Dziękuję 🙂

  • Jak na razie dwóch moich kochanków było niepełnosprawnych fizycznie… Tak się ułożyło, że żadnym nie zostałam na stałe, ale nasze kontakty bardzo uwrażliwiły mnie na problem.
    Dobry tekst, a reklama przeurocza 😀

    • Dziekuje za to intymne wyznanie, Renata potrafi mowic wprost o tym co trudne 🙂

  • Fanastyczny jest ten film który pokazujesz na samym poczatku. Niby nic wielkiego, para w łóżku, a jednak mówi wszystko.

  • Znakomity tekst, który porusza ważną sprawę. Oby przeczytało go jak najwięcej osób!

  • Rene potrafi skłonić człowieka do myślenia i pochylenia się nad pewnymi sprawami. Moim zdaniem w dzisiejszych czasach seksualność jest utożsamiana z epatowaniem wulgarnością, a nie z naturalnymi potrzebami, jakie tkwią w każdym człowieku – bez względu na to czy jest niepełnosprawny, czy zdrowy. Bezczelnie obdziera się ją z wrażliwości, uczuć i emocji. Wystarczy tylko posłuchać, w jakim kontekście zwykle mówi się o seksie.

    • 🙂 dzięki Monia.
      Niestety wielu „normalnych” rzeczy odmawia się niepełnosprawnym ;/

    • Tak Monia seks juz dawno stracil istote I funkcje czyli milosc,bliskosc i wiez z drugim czlowiekiem. Jestem zdania,ze mozna robic wszystko o ile kogos siesie kocha i nam to odpowiada,szkoda ze media serwuja nam seks sprowadzony do zwierzecej kopulacji jako chleb powszedni. Zgadzam sie Rene w tym tekscie poradzila sobie z zachowaniem rownowagi,tak jak o seksualnosci mowic sie powinno.

  • Ania Ślebioda

    Dla mnie osobiście seksualność to przede wszystkim poczucie bycia kobietą czy mężczyzną, z którego wynikają dalsze etapy. Na podstawie doświadczeń własnych (sama jestem niepełnosprawna) i pracy na doktoratem (o kobiecości w niepełnosprawności) stwierdzam, że seksualności (a ściślej rzecz biorąc: seksowi) poświęcono już trochę miejsca, natomiast znacznie ważniejsza (nie twierdzę, że ta pierwsza jest nieważna) sfera uczuciowa jest całkiem zaniedbana. Piszę o tym krótko i być może trochę kontrowersyjnie na moim blogu: http://feministkaducha.blogspot.com/2016/09/lets-talk-about-sex.html

    • Aniu na pewno warto miec ba uwadze,ze seks to rowniez emocje,oczywiscie ma rozne oblicza,ale nie wartosciowalabym co jest istotniejsze potrzeba czy uczucie 🙂 Prosze zedytuj komentarz,tak zrby nie bylo linku. Nie robmy spamu, w disqus masz mozliwosc wstawic adres bloga w swoim profilu do czego serdecznie cie zachecam. 🙂

  • Milena

    Ciekawy tekst, gratuluję podjęcie takiego tematu. Odpowiadając na pytanie skąd łatwiejsze zadanie panów na wózkach w poszukiwaniu drugiej połówki. Wielu psychologów wskazuje na instynkt opiekuńczy kobiet jako odpowiedź na to pytanie 🙂 My po prostu jesteśmy bardziej skłonne do podejmowania opieki nad drugą osobą i tak przyjęło się w naszym społeczeństwie, że to panie podejmują się takiej funkcji. Polecam również tekst o podobnej tematyce na nowym blogu o seksualności osób z niepełnosprawnościami: http://stosunkowosprawni.pl/jak-mieso-staje-sie-cialem/

    • Milno dziękuję za głos w sprawie, ale proszę zedytuj link tak, żeby nie robić spamu 🙂 w Disqusie masz miejsce na zamieszczenie adresu strony do czego gorąco cię zachęcam. 🙂 Co do opieki nad partnerem, być może tendencja jest taka, że faktycznie kobiety częściej są skłonne, ale osobiście uważam, że to indywidualna kwestia – cechy charakteru, empatia to składowe które odgrywają tutaj rolę 🙂

      • Milena

        Absolutnie zgadzam się. Są mężczyźni, którzy potrafią być bardzo troskliwymi i opiekuńczymi partnerami dla swoich kobiet z niepełnosprawnością. Oby jak najwięcej było takich przypadków 🙂

        • Popieram 🙂 ja w ogole lubie mezczyzn lagodnych jak moj maz.:-)

  • Seks zaczyna się w głowie… Ciało jest tylko dodatkiem.

    • To prawda, choć właściwie jedno z drugim jest połączone niewidzialną nicią 🙂

  • Gdzieś, w pogoni za idealnością, nieskazitelnością, zatraciliśmy umiejętność postrzegania prawdziwego piękna.
    Czy osoba niepełnosprawna posiada inne uczucia i emocje? Nie. Jeszcze raz powtórzę – ciało to tylko naczynie 🙂
    Piękny tekst, Renia 🙂

    • Zgadzam się Tereso z tym pięknym określeniem „naczynie”. Niemniej tabloidyzacja seksu przynosi nam wiele złego. Codziennie jesteśmy bombardowani fałszywym obliczem seksu. Pytanie tylko co z tym zrobić?

      • Spokojnie poczekać 🙂
        Świadomość ludzi ostatnimi czasy bardzo szybko się zmienia 🙂

  • Reklama na końcu zajebista 🙂 tekst świetny, porusza temat ważny i tak bardzo chowany pod dywan. Brawo Wy!

    • Bardzo nam miło – Pomysł był mój, wykonanie Rene, więc właściwie jej należą się aury. A ty jakie masz zdanie na temat edukacji seksualnej? Brakuje wg Ciebie dostępności do tematu, czy obecny poziom jest zadowalający tak w ogóle?

  • zmruż oczy a dojrzysz więcej – trafione w sedno.

    • Gra słów, ale chyba ściągnęłam cię myślami, bo wczoraj myślałam o tobie – dużo migasz mi w social mediach i to nieuniknione 🙂

      • Wiele osób chciałoby wiedzieć ale nie zapyta z obawy aby nie urazić a jeszcze mniej osób o tym pisze.

        • Prawda,ale warto wkladac kij w mrowisko…

        • A jeszcze mniej spróbuje, chociażby bardzo chciało 🙂

  • Nigdy nawet przez myśli mi nie przeszło, że niepełnosprawni są inni, dlatego też naturalną rzeczą jest dla mnie to, że niepełnosprawni uprawiają seks jak każdy, ale są ludzie, którzy zamykają ich w jakiś dziwnych ramach, Tworzą problemy tam gdzie ich nie ma, świetny tekst! Uwielbiam takie uświadamianie.

    • To co piszesz jest dla mnie również czymś oczywistym, niestety okazuje się, że w naszym społeczeństwie nadal nie. Ale warto mówić wprost, zawsze 🙂

  • Ważny tekst, faktycznie istnieje coś takiego jak „trzecia płeć” teraz jak się nad tym zastanowiłam.

    • Ważne i mam nadzieje,ze trafi choć do garstki. Moim zdaniem to duże nadużycie i zaniedbanie ze strony opiekunów osób niepełnosprawnych kiedy traktuje się ich a seksualnie,ignorując naturalne potrzeby każdego człowieka.

      • Pewnie tak, z drugiej strony (a czytając ten tekst miałam przed oczami kilka osób które znam) i tak podziwiam opiekunów tych osób niepełnosprawnych bo i tak robią pracę tytaniczną. Jakoś ciężko jest mi teraz się odwrócić i powiedzieć że „jeszcze to powinieneś robić”. Chociaż oczywiście rozumiem Twój punkt widzenia i się z nim zgadzam – po prostu nie wszystko jest takie czarno-białe.

        • No jasne to szarości powodują że świat jest znosny,ale wiesz ja zgadzam się z Renata,autorka wpisu która jest niepełnosprawna. Myślę, że często rodzice osób niepełnosprawnych ubierają dzieci na 3 płeć, bo im tak wygodniej..

  • Tak jak sądziłam niepełnosprawność nie utrudnia życia seksualnego w żaden sposób.

    • Miejmy nadzieję, ze tak to w większości przypadków wygląda 🙂

  • Kurczę, faktycznie tak jest, że niepełnosprawnemu mężczyźnie łatwiej znaleźć kobietę, a z moich obserwacji wynika, że mają nieraz bardzo atrakcyjne i młodsze partnerki. Ja się co prawda do takich nie zaliczam, ale z jakiegoś powodu mój naprawdę przystojny mężczyzna chce ze mną być 😉

    • Kochana widzę na fotografii piękną kobietę 🙂 A poza urodą na pewno jesteś ciekawą osobą stąd i przystojnego kochającego męża masz (zupełnie jak i ja ) 🙂

  • Wojciech Kaniuka
    • Wojtek wszystko fajnie, ale proszę usuń link z komentarza – nie smapujemy – i tak odwiedzam każdą osobę, która zostawia po sobie ślad 🙂

  • Pingback: Przegląd styczniowych tekstów na blogach parentingowych – Piękne Rzeczy()

  • Weronika Dębowska

    Cudowny tekst. Pani Renato, gratuluję odwagi i pióra. Oby więcej osób – tak jak Pani – uświadamiało społeczeństwu, jak wygląda życie ludzi w różny sposób niepełnosprawnych- przecież wszyscy mamy prawo do szczęścia! Pozdrawiam ciepło!